| تعداد نشریات | 44 |
| تعداد شمارهها | 1,914 |
| تعداد مقالات | 15,524 |
| تعداد مشاهده مقاله | 45,964,220 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 18,678,396 |
ارائۀ چارچوب یکپارچۀ خلق ارزش مشترک: از تجربۀ مشتری تا حکمرانی پایدار در اکوسیستمهای ترکیبی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| تحقیقات بازاریابی نوین | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| مقاله 6، دوره 16، شماره 3 - شماره پیاپی 62، مهر 1405، صفحه 115-150 اصل مقاله (2 M) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22108/nmrj.2026.147551.3274 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| نویسندگان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ناصر یزدانی* 1؛ مرجان عسگری2؛ مریم زعیمی2 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 1دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| چکیده | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| در عصر حاضر، خلق ارزش مشترک بهعنوان پارادایمی مهم در مدیریت کسبوکار و بازاریابی مطرح شده است که بر تعامل دوسویه بین شرکتها و مشتریان برای ایجاد ارزش پایدار تأکید دارد. با ظهور فناوریهای دیجیتال و تحول در رفتار مصرفکنندگان، نیاز به ارائۀ چارچوبی یکپارچه که بتواند این تعاملات را در اکوسیستمهای فیزیکی و دیجیتال مدیریت کند، بیش از پیش احساس میشود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مؤلفههای کلیدی خلق ارزش مشترک و ارائۀ مدلی جامع برای اجرای آن در سازمانها انجام شده است؛ ازاینرو، مطالعات مرتبط در بازۀ زمانی 2015 تا 2025 با استفاده از روش فراترکیب هفتمرحلهای سندلوسکی و باروسو (Sandelowski & Barroso, 2007) بررسی و تحلیل شدند. یافتهها نشان میدهند که خلق ارزش مشترک را میتوان در چهار سطح مشتریمحور، سازمانی، اکوسیستمی و اقتصادی-توسعهای تحلیل کرد. مؤلفههای مهم شامل تجربۀ مشتری، اعتمادسازی برند، مدیریت ذینفعان، نوآوری دیجیتال و پایداری اقتصادیاند. این چارچوب با تلفیق ابعاد فیزیکی و دیجیتال، راهکارهای عملی برای بهبود تعامل شرکت-مشتری و طراحی مدلهای کسبوکار مشارکتی ارائه میدهد. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| کلیدواژهها | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| خلق ارزش مشترک؛ منطق خدمتمحور؛ اکوسیستمهای کسبوکار؛ حکمرانی پایدار | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| اصل مقاله | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
در دنیای کسبوکار امروز که با تحولات دیجیتال و افزایش انتظارات ذینفعان همراه است، سازمانها با چالش اساسی خلق ارزش پایدار مواجهاند. در این میان، بازاریابی بهعنوان فلسفهای راهبردی و مجموعهای از فرایندها، نقش محوری در ایجاد، ارتباط و ارائۀ ارزش به مشتریان و سایر ذینفعان ایفا میکند و موفقیت سازمانی را در گرو شناخت عمیق نیازها و همآفرینی ارزش میداند (Paredes et al., 2025). از مفاهیم کلیدی که در تلاقی راهبرد کسبوکار و مسئولیت اجتماعی ظهور یافته «خلق ارزش مشترک» است. این مفهوم بر ایجاد ارزش اقتصادی همزمان با ارزش اجتماعی ازطریق حل چالشهای جامعه تأکید دارد (Porter & Kramer, 2011)؛ بااینحال، پیچیدگی فزایندۀ اکوسیستمهای مدرن کسبوکار، اجرای موفق این مفهوم را با دشواریهای عملیاتی مواجه ساخته است. مسئلۀ اصلی این است که باوجود توجه نظری به خلق ارزش مشترک، بسیاری از سازمانها در عملیاتیسازی آن ناکام میمانند. مطالعات نشان میدهد حدود ۷۳درصد از سازمانها در اجرای مدلهای خلق ارزش مشترک با شکست مواجه میشوند که اغلب ناشی از ناتوانی در یکپارچهسازی مؤلفههای کلیدی است. ازسویدیگر، خلأ درک ارزش میان سازمان و مشتریان نیز وجود دارد، بهطوری که فقط درصد کمی از مشتریان، ارتباط معناداری بین ارزش دریافتی و ارزش ایجادشده توسط سازمانها را درک میکنند. پژوهش پیشِرو ازآنجهت اهمیت دارد که با ارائۀ چارچوبی عملیاتی، قصد دارد به سازمانها در غلبه بر موانع اجرای خلق ارزش مشترک کمک کند. چنین چارچوبی میتواند زمینهساز همسویی بهتر منافع اقتصادی و اجتماعی، افزایش رضایت ذینفعان و تحقق پایداری در اکوسیستمهای کسبوکار شود. پژوهشهای پیشین در حوزه خلق ارزش مشترک، بیشتر بر ابعاد راهبردی و الزامات اولیه آن متمرکز بودهاند (Guo et al., 2024). پژوهشهای دیگری نیز در حوزۀ منطق خدمتمحور، بر فرایند همآفرینی ارزش در تعامل با مشتری تأکید کردهاند (Ajmal et al., 2024). همچنین، مطالعات مربوط به اکوسیستمهای کسبوکار به تحلیل تعاملات پیچیده بین کنشگران مختلف در بستر آنلاین و آفلاین پرداختهاند (Felch & Sucky, 2023). باوجوداین، در مبانی نظری موجود خلأهایی نیز دارد. خلأ پژوهشی موجود در این است که مدلی برای پوشش بهینۀ سطوح مختلف خلق ارزش، از فرد تا اکوسیستم، توسعه نیافته است. همچنین، چارچوب عملیاتی روشنی برای تلفیق مؤثر فناوریهای دیجیتال در فرایندهای ارزشآفرینی وجود ندارد. افزونبر این، مطالعات اندکی به بررسی همزمان و تعاملی ابعاد روانشناختی (مانند درک مشتری)، اجتماعی (مانند حکمرانی مشارکتی) و فناورانه در فرایند خلق ارزش مشترک پرداختهاند (Taghiganji et al., 2023)؛ بنابراین، این پژوهش درصدد است تا با ارائۀ چارچوبی مناسب، به خلأهای ذکرشده پاسخ دهد. برایناساس، پژوهش حاضر تلاش میکند به پرسشهای پیشِروی پژوهشگران پاسخ دهد: - چگونه میتوان بین تجربۀ مشتری و حکمرانی پایدار در اکوسیستمهای پیچیده ارتباط برقرار کرد؟ - چه سازوکارهایی میتوانند یکپارچگی بین سطوح فیزیکی و دیجیتال ارزشآفرینی را تضمین کنند؟ - چگونه میتوان مؤلفههای روانشناختی و اجتماعی را در مدلهای خلق ارزش مشترک ادغام کرد؟
2-1 نظریۀ خلق ارزش مشترک (همآفرینی ارزش)خلق ارزش مشترک فرایندی است که در آن، سازمان بهعنوان «یکپارچهکنندۀ منابع» عمل میکند که منابع و دانش خود را با منابع و دانش شرکای دیگر ترکیب و شبکههای منابعی ایجاد میکند (Vargo et al., 2023). بهاینترتیب، خلق ارزش مشترک بر کنشگران مختلف تأثیر میگذارد تا بهعنوان راهبرد مدیریتی هدفمند و فراگیر با یکدیگر همکاری و نتایج ارزشمند متقابلی تولید کنند (Black & Veloutsou, 2017). با تعریف و حل مشکلات بهصورت جمعی، فرایند خلق ارزش مشترک فرض میکند که همۀ مشارکتکنندگان مایل و آمادهاند تا تخصصها، مهارتها و دانش مکمل را برای ایجاد موقعیتهای برد-برد برای هریک از بخشهای درگیر به اشتراک بگذارند. در این حالت، مشتریان بهعنوان منابع حیاتی در فرایند خلق ارزش در نظر گرفته میشوند (Cossío-Silva et al., 2016)؛ شرکتها دیگر خالق انحصاری ارزش مشتری محسوب نمیشوند؛ اما با پذیرش این نقش جدید (بهعنوان همآفرین یا تسهیلگر)، امکان دسترسی به منابع بیرونی، دانش توزیعشده و مشارکت مشتریان فراهم میشود که در نهایت به ارزش نهایی بزرگتر و مبتنیبر ویژگیهای هر مشتری میانجامد؛ چراکه ارزش یکسویۀ سنتی، با ارزش شبکهای چندوجهی جایگزین میشود. در واقع، برخی از پژوهشگران ادعا میکنند که همآفرینی مؤثرترین راه برای ایجاد راهکارهای بهینه برای مشتریان است (Petri & Jacob, 2016). پژوهشها نشان میدهد که خلق ارزش مشترک مزایایی برای هر دو ارائهدهندگان و مشتریان دارد. مشارکت فعال مشتریان در فرایند همآفرینی ارزش، نهتنها میزان رضایتمندی آنان را در مقایسه با مشتریان غیرفعال افزایش میدهد (Navarro et al., 2016)، بلکه زمینهساز تقویت روحیۀ نوآوری، اشتیاق سازمانی و تمایل بیشتر آنان به ریسکپذیری میشود. ارزش درکشدۀ ناشی از همآفرینی منجر به افزایش تعهد مشتری (Zhang et al., 2017) و وابستگی روانی میشود و تمایل مشتری را برای انجام تلاشهای داوطلبانۀ اضافی در مشارکت افزایش میدهد. از برجستهترین دیدگاههای خلق ارزش مشترک، منطق غالب خدمت است (Vargo & Lusc, 2016). این دیدگاه، مفهوم تولید مشترک ارزش را کماهمیت و بهجای آن بر ضرورت خلق مشترک ارزش تأکید میکند. در این دیدگاه، واحد اساسی، مبادلۀ خدمت است نه محصول؛ بهطوری که ارائهدهندگان با مبادلۀ خدمات در طول تعاملات با مشتریان ارزش خلق میکنند. برایناساس، مشتریان بهعنوان خالقان فعال ارزش، در مقابل پاسخدهندگان یا دریافتکنندگان منفعل ارزش در نظر گرفته میشوند (Chakera et al., 2018). در این نقش، مشتریان ممکن است انجام فعالیتها و مسئولیتهایی را بر عهده گیرند که بهطور سنتی در حیطۀ وظایف سازمان قرار داشتهاند، ازجمله خودخدمتی و ارائۀ ایدههایی برای بهبود خدمات. در این حالت، آنها همیشه در خلق مشترک ارزش، مشارکت دارند و نقش تعیینکنندهای در تعریف و تبیین منافع حاصل از هریک از راهکارهای محصولمحور یا خدماتی دارند (Vargo et al., 2023). در طول این فرایند، شرکتها مسئول تسهیل فرایند همآفرینی ارزشاند و ارزش را بهتنهایی ایجاد یا عرضه نمیکنند. به بیان ساده، دیدگاه منطق غالب خدمت بر این نکته تأکید دارد که ارائهدهندگان و مشتریان همواره در تعامل با یکدیگر به خلق ارزش میپردازند و برای این منظور، مجموعهای از منابع متقابل در دسترس را به کار میگیرند (Grönroos & Voima, 2013).
پیشینۀ تجربی پژوهش جدول 1: پیشینۀ پژوهش Table 1: Research Background
(منبع: یافتههای پژوهش)
نظریۀ اکوسیستمهای کسبوکار و خلق ارزش مشترک نظریۀ اکوسیستمهای کسبوکار که ادنر (Adner, 2017) آن را توسعه داد، چارچوبی برای درک نحوۀ همکاری و رقابت سازمانها در شبکههای پیچیده از ذینفعان (شامل مشتریان، تأمینکنندگان، رقبا و نهادهای حاکمیتی) ارائه میدهد. این نظریه بر این اصل استوار است که موفقیت یک شرکت علاوهبر عملکرد داخلی آن به هماهنگی و همکاری با سایر کنشگران در اکوسیستم نیز وابسته است.
مفاهیم بنیادین نظریۀ ادنر
در خلق ارزش پایدار مشترک، مزایا نهتنها به کنشگران اصلی فرایند، بلکه به ذینفعانی خارج از اکوسیستم، مانند جوامع محلی و کل بدنۀ جامعه نیز تسری مییابد؛ بنابراین، در سایۀ همکاری کنشگران، به بهبود پایداری اکوسیستم میانجامد؛ بااینحال، پژوهشها دربارۀ خلق ارزش پایدار مشترک در اکوسیستمها هنوز درحال تکامل است و بیشتر بر مدلهای کسبوکار تمرکز دارد (Lüdeke-Freund et al., 2020). اغلب پژوهشهای پیشین بر خلق ارزشِ یکسویه توسط شرکت برای مشتریان و شرکا در بستر B2B متمرکز بودهاند (Boruchowitch & Fritz, 2022). رویکرد راهبردی-شبکهای نشان میدهد که ارزش پایدار، حاصل تعامل متقابل شرکت با شرکای تجاری و مشتریان است، نه تحمیل یکجانبه ازسوی بازیگری خاص .از این منظر، شرکت با پذیرش نقش همآفرین (بهجای خالق انحصاری)، بستری فراهم میکند که ارزش نهاییِ ادراکشده توسط مشتری، از مرزهای ارزش شرکتی صِرف فراتر رفته و به سطحی بالاتر ارتقا مییابد(Font et al., 2021). وارگو و همکاران در پژوهش خود نشان دادند که اکوسیستمهای ترکیبی (دیجیتال-فیزیکی) امکان خلق ارزش یکپارچه را فراهم میکنند (Vargo et al., 2023). 2-4 خلق ارزش مشترک از تجربۀ مشتری تا حکمرانی پایدار خلق ارزش مشترک بهعنوان پارادایمی نوین در مدیریت کسبوکار، از سطح خُرد (تجربۀ مشتری) تا سطح کلان (حکمرانی پایدار) را در بر میگیرد. این مفهوم براساس پژوهش پورتر و کرامر (Porter & Kramer, 2011)، بهدنبال ایجاد همزمان ارزش اقتصادی و اجتماعی ازطریق بازتعریف مدلهای کسبوکار است. مطالعات اخیر نیز نشان میدهد که این فرایند نیازمند یکپارچهسازی سه سطح کلیدی است:
سطح خُرد: تجربۀ مشتری و خلق ارزش مشترک جربۀ مشتری بهعنوان نقطۀ آغاز خلق ارزش مشترک، بهتمامی تعاملات و ادراکات مشتری از یک برند اشاره دارد. لیوِندال و هینونن (Liewendahl & Heinonen, 2020) در پژوهشی نشان دادند که تجارب مثبت مشتری میتواند تا 35درصد بر تمایل به مشارکت در خلق ارزش تأثیر بگذارد. همچنین، پژوهش لمون و فرهوف (Lemon & Verhoef, 2016) نشان میدهد که در محیطهای ترکیبی دیجیتال-فیزیکی، تجربۀ مشتری فرایندی پویا و چندمرحلهای است:
هومبورگ (Homburg, 2017) در پژوهش خود، اثبات کرده که بهبود تجربۀ مشتری در این مراحل میتواند بر تمایل به مشارکت در خلق ارزش تأثیر بگذارد. این تأثیر ازطریق سازوکارهای زیر عمل میکند:
وارگو و لاش (Vargo & Lush, 2016) در موضوع توسعۀ منطق غالب خدمات تأکید میکنند که مشتریان، دیگر مصرفکنندۀ منفعل نیستند؛ بلکه شرکای فعال در فرایند خلق ارزش محسوب میشوند. پژوهش شمیم و همکاران (Shamim et al., 2016) نشان میدهد که تجارب مشتری در اکوسیستمهای دیجیتال میتواند تا 40درصد بر تمایل به مشارکت در خلق ارزش تأثیر بگذارد. همچنین، پژوهشِ ژو و چن (Zhou & Chen, 2023)، در صنعت گردشگری مؤید این است که تعاملات چندحسی مشتریان در آزمایشگاههای زنده (Living Labs) منجر به خلق ارزشهای نوآورانه میشود.
سطح میانی: پلزنی بین فرد و سازمان سازمانها برای تبدیل تجارب فردی مشتریان به ارزش سازمانی نیازمند ایجاد سازوکارهای مؤثرند. پراهالاد و راماسوامی (Prahalad & Ramaswamy, 2004) در پژوهشی با ارائۀ چارچوبی، چهار عنصر کلیدی را در این زمینه معرفی میکنند:
گرونروس (Gronroos, 2012) مدل «خلق ارزش مشترک» را بهعنوان چارچوبی برای یکپارچهسازی بازاریابی و عملیات سازمانی معرفی میکند. پژوهش پاتاک و همکاران (Pathak et al., 2022) در محیطهای B2B نشان میدهد که سازمانهای پیشرو از چارچوبهای حکمرانی مشارکتی برای هماهنگی بین واحدهای مختلف استفاده میکنند. افزونبر این، مریلز و همکاران (Merrilees et al., 2021) در پژوهش خود، بر نقش کارکنان بهعنوان «سفیران ارزش» در تعامل با مشتریان تأکید دارند. سطح کلان: حکمرانی پایدار در اکوسیستمهای ترکیبی حکمرانی پایدار به سیاستها و ساختارهای تصمیمگیری اشاره دارد که پایداری بلندمدت را تضمین میکند. هارت و میلستین (Hart & Milstein, 2003) چارچوبی برای حکمرانی پایدار ارائه دادهاند که بر نوآوری در محصولات، فناوریهای پاک و مدلهای کسبوکار فراگیر تأکید دارد. تحلیلها نشان میدهد که حکمرانی مؤثر در اکوسیستمهای دیجیتال-فیزیکی نیازمند:
چارچوبهای ارزشگذاری مشترک: توسعۀ معیارهای مشترک برای اندازهگیری ارزش ایجادشده در اکوسیستم. این چارچوبها باید دربرگیرندۀ هر دو جنبۀ ارزشهای اقتصادی و اجتماعی باشند. طراحی مناسب این عناصر میتواند بر پایداری بلندمدت اکوسیستم تأثیر بگذارد. در نظریۀ خط سهگانۀ پایدار (Triple Bottom Line) نشان دادهشده است که پایداری واقعی نیازمند تعادل همزمان در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و محیطزیستی است. هارت و میلستین (Hart & Milstein, 2003) در پژوهش خود، چارچوبی برای «خلق ارزش پایدار» ارائه میدهد که بر نوآوری در فناوریهای پاک و مدلهای کسبوکار فراگیر تأکید دارد. همچنین، پژوهشهای اخیر وارگو و همکاران (Vargo et al., 2023) بر اهمیت نهادها و اکوسیستمها در شکلگیری ارزش پایدار تأکید میکنند.
روش تحقیق فراترکیب (Meta-Synthesi) بهعنوان روشی کیفی، امکان تحلیل، تفسیر و تلفیق پژوهشهای پیشین را فراهم میآورد و با کشف الگوها و مفاهیم عمیقتر، به تولید دانش نظری جدید منجر میشود. این پژوهش با بهرهگیری از روش فراترکیب، درصدد است تا با مرور نظاممند مطالعات مرتبط با خلق ارزش مشترک، به درک یکپارچهای از عوامل کلیدی، سازوکارها و پیامدهای این مفهوم دست یابد. یافتههای این مطالعه میتواند راهنمایی برای پژوهشگران، سیاستگذاران و مدیران سازمانها در جهت عملیاتیسازی مؤثر خلق ارزشِ مشترک باشد.
3-1 فراترکیب ازآنجاکه مفهوم خلق ارزش مشترک مفهومی چندبعدی و گسترده است، روش فراترکیب برای دستیابی به تلفیقی جامع از مدلهای ارائهشده در این حوزه، بر پایۀ تفسیر نظاممند آنها، رویکردی کارآمد به شمار میرود؛ ازاینرو، هدف از این فرایند، پوششدهی نقاط ضعف برخی مطالعات با نقاط قوت برخی دیگر و نیز جبران کاستیهای احتمالی است.
در این مطالعه و بهمنظور تحقق هدف پژوهش، از روش فراترکیب هفتمرحلهای سندلوسکی و باروسو (Sandelowski & Barroso, 2007) استفاده شده است که مراحل آن در ادامه آمده است:
گام اول: تنظیم سؤالهای پژوهش: نخست پرسشهای بنیادین طرح و براساس پاسخگویی به آنها، قلمرو پژوهش تبیین میشود. چنین مرزبندیهایی زمینهساز رفع ابهامهای احتمالی در مراحل پیشِرو خواهد بود.
گام دوم: جستجوی نظاممند متون: در این مرحله، ضمن تمرکز بر جستجوی نظاممند مقالات منتشرشده در نشریات معتبر علمی، پژوهشهای مربوط به بحث خلق ارزش مشترک مشخص شدند. همچنین، پایگاه اطلاعاتی ScienceDirect براساس کلیدواژههای مناسب، مانند خلق ارزش مشترک، منطق خدمتمحور، اکوسیستمهای کسبوکار و نیز حکمرانی پایدار بررسی شد.
جدول 2: معیارهای ورود و خروجی Table 2: Inclusion and exclusion criteria
(منبع: یافتههای پژوهش)
گام سوم: انتخاب پژوهشهای مناسب: در این گام، نخست با غربالگری اولیه براساس عنوان، پژوهشهای غیرمرتبط کنار گذاشته شد. سپس، با ارزیابی دقیق چکیده و محتوای متن پژوهشها، مستندات واجد شرایط و مرتبط با موضوع پژوهش انتخاب شدند.
شکل 1: شیوۀ انتخاب پژوهشهای مناسب برای تحلیل (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 1: Method of selecting suitable articles for analysis
گام چهارم: استخراج اطلاعات متون: در این مرحله پساز بررسی پژوهشهای برگزیده، اطلاعات مهم و مفاهیم کلیدی آنها دربارۀ مورد خلق ارزش مشترک بهصورت جداگانه استخراج شد.
جدول 3: اطلاعات مهم و مفاهیم کلیدی Table3: Important information and key concepts
(منبع: یافتههای پژوهش)
گام پنجم: تجزیهوتحلیل و ترکیب یافتههای کیفی: کار انجامشده در این گام، تجزیهوتحلیل و تلفیقهای کیفی است. هدف فراترکیب، ایجاد تفسیری یکپارچه و جدید از یافتههاست. در این مرحله، مطالب مشابه که در پژوهشهای مختلف مشترک بودند جدا و کدهای خاصی (کدهای مفهومی اولیه) به آنها اختصاص یافت. سپس هر تعداد کد، براساس اشتراک مفهوم، باهم تلفیق و بهعنوان یک شاخص (کدهای گزینشی) تعریف شدند. جدول 4: ساختار کدگذاری مقوله راهبردهای بازاریابی و مدیریت پایدار تجربۀ برند Table 4: Coding Structure the category of marketing strategies and sustainable brand experience management
(منبع: یافتههای پژوهش) جدول 2، چارچوب مفهومی جامعی را برای تحلیل و اجرای «راهبردهای بازاریابی و مدیریت پایدار تجربۀ برند» ارائه میدهد. این چارچوب با تفکیک مؤلفههای اصلی و فرعی، از بنیانهای نظری (منطق حاکم بر خدمات) تا ابزارهای عملیاتی (برنامههای بازاریابی و روشهای تحلیل) را پوشش داده است.
شکل 2: کدگذاری مقولۀ راهبردی بازاریابی و مدیریت پایدار تجربۀ برند در مکسکیودا (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 2: Coding of the strategic category of marketing and sustainable management of brand experience in MaxQuda کدهای فرعی مقولۀ «اعتمادسازی برند و مدیریت راهبردی پایدار» بهصورت ساختار سلسلهمراتبی درختی با قابلیت ایجاد زیرشاخهها در نرمافزار مکسکیودا سازماندهی شده است (شکل 2). جدول 5: ساختار کدگذاری مقولۀ اعتمادسازی برند و مدیریت راهبردی پایدار Table5: Coding Structure of the Brand Trust-Building and Sustainable Strategic Management Category
(منبع: یافتههای پژوهش) جدول 3، چارچوبی یکپارچه را برای تحلیل «اعتمادسازی برند در بستر مدیریت راهبردی» پایدار ارائه میدهد. این چارچوب با تلفیق ابعاد اخلاقی، راهبردی، عملیاتی و اقتصادی، مسیر تبدیل ارزشهای ادراکشده توسط مصرفکننده به مزیت رقابتی پایدار را ترسیم میکند.
شکل 3: کدگذاری مقولۀ اعتمادسازی برند در بستر مدیریت راهبردی (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 3: Coding of the Brand Trust-Building Category within the Strategic Management Framework
جدول 4، چارچوبی مفهومی از اقتصاد پایدار را ترسیم میکند که فرایندهای خلق ارزش را به پایداری اکوسیستمهای خدمات پیچیده پیوند میزند. این نگاه یکپارچه، مسیر تبدیل سازوکارهای ارزشآفرینی به نتایج ملموس اقتصادی و تجاری را نشان میدهد. جدول 6: ساختار کدگذاری مقولۀ اقتصاد پایدار و سازوکارهای ارزشآفرینی Table6: Coding Structure of the Sustainable Economy and Value Creation Mechanisms Category
(منبع: یافتههای پژوهش)
شکل 4: کدگذاری مقولۀ اقتصاد پایدار و سازوکارهای ارزشآفرینی (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 4: Coding of the Sustainable Economy and Value Creation Mechanisms Category جدول 5، اجزای اصلی یک اکوسیستم نوآوری دیجیتال مدرن را نشان میدهد که در آن، همآفرینی انسان-ماشین و جامعهسازی دیجیتال چگونه بهعنوان محرکهای کلیدی عمل میکنند. این چارچوب، خلق ارزش در فضای آنلاین را با فرایندهای ساختاریافته نوآوری و یکپارچهسازی منابع اجتماعی پیوند میزند و مسیری برای رشد پایدار در اقتصاد دیجیتال ارائه میدهد. جدول 7: ساختار کدگذاری مقولۀ اکوسیستمهای دیجیتال و نوآوری Table 7: Coding Structure of the Digital Ecosystems and Innovation Category
(منبع: یافتههای پژوهش)
شکل 5: کدگذاری مقولۀ اکوسیستمهای دیجیتال و نوآوری (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 5: Coding of the Digital Ecosystems and Innovation Category جدول 6، چارچوبی جامع و چندبُعدی برای تحلیل و مدیریت «تجربۀ مشتری و کیفیت خدمات» ارائه میدهد. این چارچوب، با پیوند زدن رفتارها و تعاملات مشتریان به ابعاد کیفی خدمات و روابط مشتریمحور، نشان میدهد که چگونه این مؤلفهها در کنار مدلهای عملیاتی و درک تجربی مشتری، اکوسیستمی یکپارچه برای خلق ارزش پایدار شکل میدهند. جدول 8: ساختار کدگذاری مقولۀ تجربۀ مشتری و کیفیت خدمات در اکوسیستم ارزشآفرین Table8: Coding Structure of the Customer Experience and Service Quality Category in the Value-Creating Ecosystem
(منبع: یافتههای پژوهش) ساختار کدگذاری «تجربۀ مشتری و کیفیت خدمات در اکوسیستم ارزشآفرینی» در شکل 6 انجام شده است. بخش کد فرعی و زیرکدهای آن در این شکل نشان داده شده است.
شکل 6: کدگذاری مقولۀ تجربۀ مشتری و کیفیت خدمات در اکوسیستم ارزشآفرین (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 6: Coding of the Customer Experience and Service Quality Category in the Value-Creating Ecosystem
جدول 7، چارچوبی مفهومی برای تکامل محصول و بازار در بستر ارزش مشترک ارائه میدهد. این چارچوب نشان میدهد چگونه بازنگری مدرن، توسعۀ پایدار و طراحی مزیت رقابتی، سه مسیر بههمپیوسته برای خلق ارزش ماندگار را شکل میدهند.
جدول 9: ساختار کدگذاری مقولۀ تکامل محصول و بازار در چارچوب ارزش مشترک Table9: Coding Structure of the Product and Market Evolution Category within the Shared Value Framework
(منبع: یافتههای پژوهش) شکل 7، چارچوب تحلیلی مقولۀ «توانمندسازی و سرمایۀ انسانی» را در قالب ساختاری سلسلهمراتبی ارائه میدهد.
شکل 7: کدگذاری مقولۀ تکامل محصول و بازار در چارچوب ارزش مشترک (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 7: Coding of the Product and Market Evolution category in the Shared Value framework
جدول 8، در این ساختار کدگذاری، مقولات اصلی در مقام «کدهای والد» و زیرمجموعههای آنها در قالب «کدهای فرزند» (زیرکد) سازماندهی شدند؛ در این میان، مفاهیم مستخرج از هر بخش، بهعنوان «راهنمای کدگذاری» برای تحلیل دقیق دادههای متنی و مصاحبه عمل میکنند. این رویکرد، سازماندهی نظاممند دادهها، تحلیل مقایسهای بین مؤلفههایی مانند «آموزش سرمایۀ انسانی» و «مشارکت سازمانی»، و در نهایت استخراج الگوهای معنادار از متون را ممکن میسازد.
جدول 10: ساختار کدگذاری مقولۀ توانمندسازی و سرمایه انسانی Table 10: Coding Structure of the Empowerment and Human Capital Category
(منبع: یافتههای پژوهش)
شکل 8: کدگذاری مقولۀ توانمندسازی و سرمایه انسانی (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 8: Coding of the Empowerment and Human Capital Category
جدول 9، مقولۀ اصلی، «نقشهای ارزشآفرین» را با تمرکز بر ارزش تجربی بهعنوان محور مفهومی خود معرفی میکند. در این چارچوب، نقشهای فعال و مؤثر در خلق و تسهیل ارزش، از مدیران برند و روابط در سطح سازمانی تا انواع رفتارهای سازنده، پیشگیرانه و شهروندی در سطح مشتریان و شرکتکنندگان، شناسایی و دستهبندی شدهاند. جدول 11: ساختار کدگذاری مقولۀ نقشهای ارزشآفرین Table 11: oding Structure of the Value-Creating Roles Category
(منبع: یافتههای پژوهش) شکل 9، ساختار سلسلهمراتبی کدهای مرتبط با مقوله «نقشهای ارزشآفرین» را در نرمافزار MAXQDA نمایش میدهد. مفاهیم کلیدی مانند «ارزش تجربی»، «مدیران برند»، «مدیران روابط» و انواع رفتارهای فعال و شهروندی بهعنوان کدهای فرعی در نظر گرفته شده است.
شکل 9: کدگذاری مقولۀ نقشهای ارزشآفرین (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 9: Coding of the Value-Creating Roles Category
جدول 10، چارچوب «حکمرانی مشارکتی» را بهعنوان رویکردی راهبردی معرفی میکند که بر همکاری همهجانبۀ ذینفعان (از مشتریان و شرکای تجاری تا کل شبکههای بازار) برای همآفرینی ارزش پایدار تأکید دارد. جدول 12: ساختار کدگذاری مقولۀ حکمرانی مشارکتی Table12: Coding Structure of the Participatory Governance Category
(منبع: یافتههای پژوهش)
شکل 10: کدگذاری مقولۀ حکمرانی مشارکتی (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 10: Coding of the category of participatory governance جدول 11، چارچوب مفهومی «روابط روانی-اجتماعی» را ارائه میدهد و آن را به سه حوزۀ اصلی از تعاملات غیرشخصی و دانش جمعی در سطح کلان تا پیوندهای روانی عمیق، مانند مالکیت روانی و وفاداریهای چندبُعدی و در نهایت ادراکات فردی در بستر روابط اجتماعی تفکیک میکند. این ساختار، طیف کامل تعامل انسان از اجتماع تا ذهن را در فرایندهای ارزشآفرینی ترسیم میکند. جدول 13: ساختار کدگذاری روابط روانی-اجتماعی Table13: Coding Structure of Psycho-Social Relationships
(منبع: یافتههای پژوهش) در ساختار شکل 11، مقولۀ اصلی بهعنوان کد والد در رأس قرار گرفته و سه محور کلیدی آن شامل «تعاملات غیرشخصی و دانش شهروندی»، «پیوندهای روانی و وفاداری چندبُعدی» و «روابط اجتماعی و ادراکات فردی» بهعنوان زیرکدهای سطح اول تعریف شدهاند.
شکل 11: کدگذاری مقولۀ روابط روانی- اجتماعی (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 11: Coding of the Psycho-Social Relationships Category
جدول 12، چارچوب مفهومی «محیطهای تعاملی و اکولوژیک» را به دو محور کلیدی تقسیم میکند. محور اول بر طراحی اکوسیستمهای مشارکتی تأکید دارد که در آن، تعامل پویا، همآفرینی و توازن منافع بین شبکههای متنوع ذینفعان (از تأمینکنندگان تا ساکنان) به وجود میآید. محور دوم، بسترهای اکولوژیک و تعاملی را بهعنوان زمینهای ضروری برای خلق ارزش پایدار معرفی میکند، جایی که عواملی، مانند تنوع بسترهای خدماتی، اطلاعات محیطی و حفظ زیستبوم، امکان تولید ارزش مصرفی مشترک را فراهم میسازند. جدول 14: ساختار کدگذاری محیطهای تعاملی و اکولوژیک Table14: Coding Structure of Interactive and Ecological Environments
(منبع: یافتههای پژوهش) ساختار سلسلهمراتبی کدهای مقولۀ «محیطهای تعاملی و اکولوژیک» در قالب شکل 12 نمایش داده شده است.
شکل 12: کدگذاری مقولۀ محیطهای تعاملی و اکولوژیک (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 12: Coding of the Interactive and Ecological Environments Category چارچوب راهبردی با عنوان «مدیریت اعتبار و توسعۀ قابلیتها» در جدول 13 ارائه شده است که مسیر تبدیل منابع پایه به مزیت رقابتی پایدار را ترسیم میکند. این چارچوب چهار مرحلۀ کلیدی بنیانگذاری منابع و اعتبار، عبور از فرایندهای خلق ارزش و مدیریت اعتبار کانالها، تا بهرهبرداری بهینه از ظرفیتهای عملیاتی را پوشش میدهد. جدول 15: ساختار کدگذاری مدیریت اعتبار و توسعۀ قابلیتهای راهبردی Table15: Coding Structure of Credibility Management and Development of Strategic Capabilities
(منبع: یافتههای پژوهش) در شکل 13، کدگذاری مقولۀ «مدیریت اعتبار و توسعۀ قابلیتهای راهبردی»، نشان داده شده است. این مقوله در 4 مقولۀ فرعی و 18 کد اولیه دستهبندی شده است.
شکل 13: کدگذاری مقولۀ مدیریت اعتبار و توسعۀ قابلیتهای راهبردی (منبع: یافتههای پژوهش) Figure 13: Coding of the Credibility Management and Development of Strategic Capabilities Category گام ششم: اعتباریابی یافتههای کیفی (کنترل کیفیت): در پژوهش کیفی منظور از اعتبار، مفاهیمی ازقبیل باورپذیری، اطمینانپذیری، تأییدپذیری و انتقالپذیری نتایج پژوهش است. این آزمونها برای بررسی کیفیت طرح پژوهش مطابق با جدول 3 اجرا شده است. جدول 16: اقدامهای انجامشده برای سنجش کیفیت تحقیق Table16: Measures taken to assess research quality
(منبع: یافتههای پژوهش)
گام هفتم: ارائه یافتهها و نتایج نهایی: نتایج حاصل از فراترکیب بهنحوی منتشر شود که متناسب با فرهنگ و زبان مخاطبان و نیز با هدف ارتقای درکپذیری و کاربردپذیری باشد. جدول 1 خلاصهای از مطالعات منتخب را ارائه میدهد که براساس معیارهای ورود و خروج نظاممند انتخاب شدهاند. برخی از یافتههای کلیدی عبارتاند از:
جدول 2، مفاهیم استخراجشده را در قالب مقولههای اصلی و فرعی سازماندهی میکند. برخی از مقولههای کلیدی عبارتاند از:
تحلیل این جدولها نشان میدهد که خلق ارزش مشترک فرایندی چندبُعدی است که نیازمند هماهنگی بین سطوح مختلف سازمانی و محیطی است. خلق ارزش مشترک نیازمند یکپارچهسازی سطوح خُرد، میانی و کلان است. ابعاد کلیدی این یکپارچهسازی عبارتاند از:
پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی یکپارچه برای خلق ارزش مشترک، از سطح خُرد (تجربۀ مشتری) تا سطح کلان (حکمرانی پایدار در اکوسیستمهای ترکیبی)، به بررسی نظاممند مبانی نظری موجود پرداخته و با بهرهگیری از روش فراترکیب، مدلی جامع و عملیاتی را پیشنهاد داده است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که خلق ارزش مشترک، دیگر، مفهومی محدود به تعامل دوسویه شرکت و مشتری نیست؛ بلکه پدیدهای پیچیده، چندسطحی و چندبُعدی است که تحتتأثیر عوامل درونی و بیرونی سازمان قرار دارد. ساختار مفهومی: پس از فرایند کدگذاری و تحلیل دادهها، مؤلفههای کلیدی برای تدوین چارچوب «خلق ارزش مشترک» میان شرکت و مشتری استخراج شد که در ادامه تشریح میشود.
یافتههای کلیدی شامل:
این مطالعه نشان میدهد که در پارادایم نوین خلق ارزش مشترک، این دو سطح، نهتنها در تقابل با یکدیگر قرار ندارند، بلکه همگرایی و تقویت متقابل آنها ضرورتی اجتنابناپذیر است.
پیامدهای نظری: این پژوهش با یکپارچهسازی نظریههای پراکنده در حوزههای خلق ارزش مشترک، منطق خدمتمحور و اکوسیستمهای کسبوکار، به غنای مبانی نظری این حوزه میافزاید. ارائۀ مدلی چندسطحی پاسخی مستقیم به خلأ پژوهشهای شرح دادهشده در مقدمۀ مطالعه است و بستر را برای پژوهشهای آینده درزمینۀ سنجش کمّی این چارچوب و آزمون روابط بین سطوح مختلف آن هموار میسازد. پیامدهای مدیریتی: چارچوب ارائهشده ضمن ترسیم الگویی راهبردی برای مدیران، نشان میدهد که سرمایهگذاری در خلق ارزش مشترک نیازمند تحولی سازمانی است که همۀ بخشها از بازاریابی و فناوری اطلاعات تا منابع انسانی و عملیات را در بر میگیرد. این پژوهش ابزارها و سازوکارهای عینیتری (پلتفرمهای دیالوگ، سیستمهای بازخورد آنی و چارچوبهای حکمرانی مشارکتی) برای درگیر کردن مشتریان و ذینفعان ارائه میدهد. این مدل بر اهمیت ایجاد استانداردهای داده یکپارچه و چارچوبهای نظارتی تسهیلگرِ همکاری بین کنشگران مختلف اکوسیستم تأکید میورزد. در جهان بهشدت بههمپیوسته و پیچیدۀ امروز، سازمانها برای بقا و رشد، نیازمند عبور از مدلهای سنتی ارزشآفرینی هستند. این پژوهش با ارائۀ «چارچوب یکپارچه خلق ارزش مشترک» استدلال میکند که موفقیت بلندمدت در گرو توانایی سازمان در ایجاد هماهنگی پویا بین چهار سطح مشتری، سازمان، اکوسیستم و اقتصاد است. چارچوب ارائهشده، فراتر از مدلی تحلیلی، سندی راهبردی محسوب میشود که بر ضرورت نهادینهسازی مشارکت، شفافیت، اعتماد و تعهد به پایداری در تاروپود مدلهای کسبوکار آینده تأکید میورزد. در جمعبندی نهایی، میتوان ادعا کرد که آینده از آن سازمانهایی است که بهجای خلق ارزش برای مشتری، در گستردهترین معنای آن، توانایی خلق ارزش با مشتری و برای جامعه را در خود نهادینه کردهاند.
پیشنهادهایی برای پژوهشهای آینده
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| مراجع | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
شراعی، فاطمه، کلابی، امیر محمد، و خدادادحسینی، سید حمید (۱۳۹۸). طراحی مدل توسعه پایدار شرکتی: تبیین نقش مسئولیت اجتماعی شرکتی، حاکمیت شرکتی و خلق ارزش مشترک. فصلنامه مدیریت سرمایه اجتماعی، ۶(3)، ۳۰۵-۳۲۵. https://doi.org/10.22059/jscm.2019.279369.1828 قدس، کامبیز، سرآبادانی، ابوالقاسم، و قاضی نوری، سید سپهر (1402). مدل فرایندی نهاد میانجی نوآوری در خلق ارزشهای مشترک بین نهادی. مجله پژوهشنامه مدیریت، 27(3)، 77-57. https://mri.modares.ac.ir/article_630.html
Adner, R. (2017). Ecosystem as structure: An actionable construct for strategy. Journal of Management, 43(1), 39-58. https://doi.org/10.1177/0149206316678451 Ajmal, M. M., Jan, A., Khan, M., Hussain, M., & Salameh, A. A. (2024). Exploring the barriers and motivators of value co-creation through a theoretical lens of service-dominant logic. Journal of Business & Industrial Marketing, 39(6), 1174-1191. https://doi.org/10.1108/JBIM-08-2021-0366 Barile, S., Grimaldi, M., Loia, F., & Sirianni, C. A. (2020). Technology, value co-creation and innovation in service ecosystems: Toward sustainable co-innovation. Sustainability, 12(7), 2759. https://doi.org/10.3390/su12072759 Black, I., & Veloutsou, C. (2017). Working consumers: Co-creation of brand identity, consumer identity and brand community identity. Journal of Business Research, 70, 416-429. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2016.07.012 Boruchowitch, F., & Fritz, M. M. (2022). Who in the firm can create sustainable value and for whom? A single case-study on sustainable procurement and supply chain stakeholders. Journal of Cleaner Production, 363, 132619. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2022.132619 Brown, D.M., Apostolidis, Ch., Lal Dey. B., Singh, P., Thrassou, A., Kretsos, L., Babu, M.M., (2024). Sustainability starts from within: A critical analysis of internal marketing in supporting sustainable value co-creation in B2B organizations. Industrial Marketing Management, 117 (2024) 14–27. https://doi.org/10.1016/j.indmarman.2023.12.006 Casidy, R., & Yan, L. (2022). The effects of supplier B2B sustainability positioning on buyer performance: The role of trust. Industrial Marketing Management, 102, 311-323. https://doi.org/10.1016/j.indmarman.2022.02.005 Chaker, N. N., Delpechitre, D., & Beeler-Connelly, L. L. (2018). Customer value co-creation behavior: A dyadic exploration of the influence of salesperson emotional intelligence on customer participation and citizenship behavior. Journal of Business Research, 92, 9-24. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2018.05.007 Cossío-Silva, F. J., Revilla-Camacho, M. Á., Vega-Vázquez, M., & Palacios-Florencio, B. (2016). Value co-creation and customer loyalty. Journal of Business Research, 69(5), 1621-1625. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2015.10.028 Felch, V., & Sucky, E. (2023). In search of a consensus definition of business ecosystems: A qualitative study. Journal of Modelling in Management, 18(6), 1834-1857. https://doi.org/10.1108/JM2-09-2021-0240 Font, X., English, R., Gkritzali, A., & Tian, W. S. (2021). Value co-creation in sustainable tourism: A service-dominant logic approach. Tourism Management, 82, 104200. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2020.104200 Ghods, K., Sarabadani, A., & Ghazinoory, S. S. (2023). Process model of innovation intermediary institution in creating inter-institutional shared values. Quarterly Journal of Technology Development Management, 11(3), 57-77. https://mri.modares.ac.ir/article_630.html [In Persian] González-Mansilla, Ó., Berenguer-Contrí, G., & Serra-Cantallops, A. (2019). The impact of value co-creation on hotel brand equity and customer satisfaction. Tourism Management, 75, 51-65. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2019.04.024 Grönroos, C. (2012). Conceptualising value co-creation: A journey to the 1970s and back to the future. Journal of Marketing Management, 28(13-14), 1520-1534. https://doi.org/10.1080/0267257X.2012.737357 Grönroos, C., & Voima, P. (2013). Critical service logic: Making sense of value creation and co-creation. Journal of the Academy of Marketing Science, 41(2), 133-150. https://doi.org/10.1007/s11747-012-0308-3 Guo, H., Ye, M., & Lu, W. (2024). Integrating creating shared value into competitive strategies: Case studies of Chinese international construction companies. International Journal of Construction Management, 24(16), 1796-1806. https://doi.org/10.1080/15623599.2023.2299529 Hart, S. L., & Milstein, M. B. (2003). Creating sustainable value. Academy of Management Perspectives, 17(2), 56-67. https://doi.org/10.5465/ame.2003.10025194 Homburg, C., Jozić, D., & Kuehnl, C. (2017). Customer experience management: toward implementing an evolving marketing concept. Journal of the Academy of Marketing Science, 45(3), 377-401. https://doi.org/10.1007/s11747-015-0460-7 Lemon, K. N., & Verhoef, P. C. (2016). Understanding customer experience throughout the customer journey. Journal of Marketing, 80(6), 69-96. https://journals.sagepub.com/doi/10.1509/jm.15.0420 Liewendahl, H. E., & Heinonen, K. (2020). Frontline employees’ motivation to align with value propositions. Journal of Business & Industrial Marketing, 35(3), 420-436. https://doi.org/10.1108/JBIM-02-2019-0084 Lüdeke-Freund, F., Rauter, R., Pedersen, E. R. G., & Nielsen, C. (2020). Sustainable value creation through business models: The what, the who and the how. Journal of Business Models, 8(3), 62-90. https://www.econstor.eu/bitstream/10419/318939/1/1752455339.pdf Merrilees, B., Miller, D., & Yakimova, R. (2021). Building brands through internal stakeholder engagement and co-creation. Journal of Product & Brand Management, 30(6), 806-818. https://doi.org/10.1108/JPBM-03-2020-2784 Navarro, S., Llinares, C., & Garzon, D. (2016). Exploring the relationship between co-creation and satisfaction using QCA. Journal of Business Research, 69(4), 1336-1339. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2015.10.103 Paredes Carrasco, L. R., Ramon Jeronimo, J. M., & Florez-Lopez, R. (2025). Strategic outsourcing and collaborative supply chain management for sustainable value creation in manufacturing companies. Business Process Management Journal, 1-27. https://doi.org/10.1108/BPMJ-01-2025-0123 Pathak, B., Ashok, M., & Leng Tan, Y. (2022). Value co-creation in the B2B context: a conceptual framework and its implications. The Service Industries Journal, 42(3-4), 178-205. https://doi.org/10.1080/02642069.2021.1989414 Petri, J., & Jacob, F. (2016). The customer as enabler of value (co)-creation in the solution business. Industrial Marketing Management, 56, 63-72. https://doi.org/10.1016/j.indmarman.2016.03.009 Porter, M. E., Kramer, M. R. (2011). Creating Shared Value. Harvard Business Review. Prahalad, C. K., & Ramaswamy, V. (2004). Co-creation experiences: The next practice in value creation. Journal of Interactive Marketing, 18(3), 5-14. https://doi.org/10.1002/dir.20015 Ranjan, K. R., & Read, S. (2016). Value co-creation: concept and measurement. Journal of the Academy of Marketing Science, 44(3), 290-315. https://doi.org/10.1007/s11747-014-0397-2 Sandelowski, M., & Barroso, J. (2007). Handbook for Synthesizing Qualitative Research. Springer. Shamim, A., Ghazali, Z., & Albinsson, P. A. (2016). An integrated model of corporate brand experience and customer value co-creation behaviour. International Journal of Retail & Distribution Management, 44(2), 139-158. https://doi.org/10.1108/IJRDM-06-2015-0079 Sharaei, F., Kolabi, A. M., & Khodadad Hosseini, S. H. (2019). Designing a corporate sustainable development model: Explaining the role of corporate social responsibility, corporate governance, and creating shared value. Quarterly Journal of Social Capital Management, 6(2), 305-325. https://doi.org/10.22059/jscm.2019.279369.1828 [In Persian] Song, J., Gao, Y., Huang, Y., & Chen, L. (2023). Being friendly and competent: Service robots' proactive behavior facilitates customer value co-creation. Technological Forecasting and Social Change, 196, 122861. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2023.122861 Taghiganji, S., Saeednia, H. R., Alipour Darvishi, Z., & Vahabzadeh, S. (2023). Using structural equation modeling in investigating the effect of the perception of innovation and customer involvement on the customers' perceived value and behavioral tendencies through creation of shared value in the tire industry. International Journal of Nonlinear Analysis and Applications, 14(12), 327-342. https://doi.org/10.22075/ijnaa.2023.29325.4124 Vargo, S. L., & Lusch, R. F. (2016). Institutions and axioms: an extension and update of service-dominant logic. Journal of the Academy of marketing Science, 44(1), 5-23. https://doi.org/10.1007/s11747-015-0456-3 Vargo, S. L., Peters, L., Kjellberg, H., Koskela-Huotari, K., Nenonen, S., Polese, F. & Vaughan, C. (2023). Emergence in marketing: an institutional and ecosystem framework. Journal of the Academy of Marketing Science, 51(1), 2-22. https://doi.org/10.1007/s11747-022-00849-8 Zhang, M., Guo, L., Hu, M., & Liu, W. (2017). Influence of customer engagement with company social networks on stickiness: Mediating effect of customer value creation. International Journal of Information Management, 37(3), 229-240. https://doi.org/10.1016/j.ijinfomgt.2016.04.010 Zhou, G., & Chen, W. (2023). Agritourism experience value cocreation impact on the brand equity of rural tourism destinations in China. Tourism Review, 78(5), 1315-1335. https://doi.org/10.1108/TR-11-2022-0539 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 159 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 45 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||