| تعداد نشریات | 44 |
| تعداد شمارهها | 1,891 |
| تعداد مقالات | 15,353 |
| تعداد مشاهده مقاله | 44,738,053 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 17,970,168 |
تحلیلی بر الگوی توسعه ناموزون تبریز | ||
| تحقیقات جغرافیایی(توقف انتشار) | ||
| مقاله 2، دوره 26، شماره 100، فروردین 1390، صفحه 31-54 اصل مقاله (283.14 K) | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا پورمحمدی* ؛ محمد جام کسری | ||
| چکیده | ||
| ابزارهای تحلیل برنامهریزی شهری و منطقهای، دامنه گستردهای از مفاهیم و فنون مختلف را در بر میگیرند. این مدلها و فنون که برای درک و بیان ماهیت پیچیده شهرها و پیشبینی پیامدهای آنها با اهمیت هستند، میتوانند ما را به درک هرچه بهتر سیستمهای شهری و پیشبینی رفتار این سیستمها نزدیک کنند. در این زمینه، مدل هلدرن، یکی از مدلهای کمی در تجزیه و تحلیل کاربری اراضی شهری است که برای مشخص نمودن رشد بیقواره و ناموزون شهرها بهکار میرود. در این مقاله برآنیم با استفاده از این مدل و تجزیه و تحلیلهای آماری، الگوی توسعه ناموزون تبریز را در خلال سالهای(85-1335) در گستره فضایی آن مورد بررسی و مداقه قرار دهیم. نتایج بررسی و تحلیل فرایند توسعه کلانشهر تبریز در نیم قرن اخیر، گویای این واقعیت است که شهر با روند توسعه ناموزون درونی روبهروست. فضاهای باز و بویژه فضاهای سبز، باغها و اراضی کشاورزی اطراف آن، بیش از پیش در معرض تداخل با کاربریهای دیگر و نهایتاً تخریب قرار گرفته و به لحاظ جمعیت پذیری، همواره بر تراکمهای انسانی و ساختمانی آن، افزوده میشود، تا جایی که طرحها و پروژههای شهرسازی پاسخگوی تحولات و پیامدهای حاصله نبوده، نوعی شهرسازی نااندیشیده و ناموزون در حال وقوع است. چنین شکلی از توسعه، الگویی از یک شهر بیمار است که انسجام کالبدی- فضایی خود را از دست داده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روشهای کمی؛ مدل هلدرن؛ پراکنش شهری؛ تبریز | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 491 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 579 |
||