| تعداد نشریات | 44 |
| تعداد شمارهها | 1,895 |
| تعداد مقالات | 15,402 |
| تعداد مشاهده مقاله | 45,125,815 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 18,103,010 |
تأثیر مدیریت تلفیقی کودهای شیمیایی و زیستی تحت تیمارهای مختلف آبیاری بر رنگدانههای فتوسنتزی و فعالیت برخی آنزیمهای آنتیاکسیدانی سه اکوتیپ سیاهدانه (Nigella sativa L.) | ||
| علوم زیستی گیاهی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 30 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22108/ijpb.2026.148829.1446 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم زینلی بروجنی1؛ محمد رفیعی الحسینی* 2؛ محمودرضا تدین3؛ مجتبی کریمی2 | ||
| 1دانشجوی دکترای فیزیولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد | ||
| 2گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| 3گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور بررسی اثر کودهای زیستی و شیمیایی بر رنگدانههای فتوسنتزی، ظرفیت آنتیاکسیدان کل و فعالیت برخی آنزیمهای آنتیاکسیدانی سیاهدانه Nigella sativa L.)) تحت رژیمهای مختلف آبیاری، آزمایشی بهصورت اسپلیتفاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در دو منطقه، در اردیبهشتماه 1404 انجام شد. کرتهای اصلی شامل سه رژیم آبیاری (تأمین 100، 75 و 50 درصد نیاز آبی گیاه) و کرتهای فرعی شامل فاکتوریل سطوح کودی در هفت سطح (شاهد (بدون کود)، کود شیمیایی پایه، جلبکدریایی قهوهای (Ascophyllum nodosum) + کود پایه، جلبکدریایی قهوهای (Sargassum glaucescens) + کود پایه، جلبکدریایی قرمز corticata) (Gracilaria + کود پایه، کود مایکوریزا آرباسکولار ((Glomus mosseae + کود پایه و کود بیوفارم (حاوی باکتریهای Pseudomonas، Azospirillum و Azotobacter) + کود پایه و سه اکوتیپ سیاهدانه (گلستان، سمیرم و لردگان) بودند. نتایج نشان داد تیمار مایکوریزا + کود پایه تحت آبیاری کامل، بیشترین محتوای کلروفیلa، b و کل (بهترتیب 68/0، 27/0 و 95/0 میلیگرم بر گرم وزن تر) و تحت تنش 50 درصد، بیشترین محتوای کاروتنوئیدها (17/0 میلیگرم بر گرم وزن تر)، آنتیاکسیدان کل (88 درصد) و فعالیت کاتالاز، آسکورباتپراکسیدار و گایاکولپراکسیداز (بهترتیب 35/1، 5/2 و 6/0 Unit/mg protein) را ایجاد کرد. اکوتیپ سمیرم در تنش 50 درصد، بالاترین فعالیت آنزیمی را نشان داد. باکاهش آبیاری، نسبت کلروفیلa/b، محتوای کاروتنوئیدها، ظرفیت آنتیاکسیدانی و فعالیت آنزیمهای مورد مطالعه افزایش و محتوای سایر رنگدانهها کاهش یافت. در مجموع، اکوتیپ سمیرم و مایکوریزا همراه با کود پایه، در صفات مورد مطالعه، پاسخ فیزیولوژیک و دفاع آنتیاکسیدانی مطلوبتری نشان دادند و در شرایط محدودیت آب، سازگاری بیشتری به تنش خشکی داشتند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنزیمهای آنتیاکسیدانی؛ تنش خشکی؛ جلبک دریایی؛ سیاهدانه؛ مایکوریزا | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3 |
||