پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 44 |
| تعداد شمارهها | 1,895 |
| تعداد مقالات | 15,390 |
| تعداد مشاهده مقاله | 45,108,064 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 18,091,400 |
سازوکارهای برجستهسازی و ناپایداری دلالت در شعر احمدرضا احمدی؛ خوانشی صورتگرایانه، ساختارگرایانه و واسازانه | ||
| فنون ادبی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 29 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22108/liar.2026.149555.2613 | ||
| نویسندگان | ||
| حسام خالویی1؛ حمیدرضا خوارزمی* 2 | ||
| 1دانشآموختۀ دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران | ||
| چکیده | ||
| شعر احمدرضا احمدی با وجود بهرهگیری گسترده از واژگان ساده و روزمره، غالباً در برابر بازگویی مستقیم معنا مقاومت میکند. مسئلۀ این پژوهش آن است که این مقاومت چگونه از روابط صوری و ساختاری متن پدید میآید و آیا میتوان آن را بهجای «فقدان معنا»، نوعی چندلایگی و تعلیق دلالت دانست. پیکرۀ پژوهش شواهد منتخب از سه جلد «شعرهای من» و مجموعۀ «جای پای عاشقان در برف مانده است» است و دادهها با روش توصیفی ـ تحلیلی بررسی شدهاند. روش تحلیل در سه مرحلۀ متمایز سازمان یافته است: در مرحلۀ صورتگرایانه، برجستهسازی واژگان موجود، ناهمزمانی واژههای کهن، ترکیبهای نامتعارف، حذفهای نحوی، تکرار و سطربندی شناسایی میشود؛ در مرحلۀ ساختارگرایانه، شبکههای تکرار و تقابل میان نشانههایی چون مرگ، پنجره، باران، فصلها، میوهها، خانه و کوچه بازسازی میشود؛ و در مرحلۀ واسازانه، نقاطی بررسی میشود که همین تقابلها وارونه یا نامتعین میشوند. یافتهها نشان میدهد که نوآوری زبانی احمدی کمتر به واژهسازی و بیشتر به بازکارکردیسازی واژگان آشنا، ناهمنشینی حوزههای معنایی و انتقال ریتم از وزن عروضی به سازمان نحوی ـ دیداری وابسته است. تقابلهایی مانند زندگی/مرگ، حضور/غیاب، صبح/شب و پنجره/دیوار به شعر انسجام میدهند؛ اما هر قطب بخشی از ویژگیهای قطب مقابل را در خود جذب میکند و مانع تثبیت معنای نهایی میشود. همچنین، گفتوگوهای موجود در پیکره به چندصدایی باختینی نمیانجامند و ساخت غالب را باید تکگویی غنایی با دلالت چندلایه دانست. برایناساس، تشخص سبک احمدی در تنش میان سادگی قاموسی و پیچیدگی روابط نشانهای و در انتقال معنا از گزارۀ صریح به فرایند فعال خواندن و تأویل شکل میگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احمدرضا احمدی؛ موج نو؛ برجستهسازی؛ ساختارگرایی؛ واسازی؛ تعلیق دلالت | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 |
||