| تعداد نشریات | 44 |
| تعداد شمارهها | 1,877 |
| تعداد مقالات | 15,278 |
| تعداد مشاهده مقاله | 43,730,719 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 17,563,032 |
واکاوی فهم انتقادی از گفتوگوی بین ادیان در تجربه و ذهنیت ایرانی | ||
| الهیات تطبیقی | ||
| مقاله 6، دوره 9، شماره 20، دی 1397، صفحه 41-58 اصل مقاله (660.1 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22108/coth.2019.113179.1200 | ||
| نویسندگان | ||
| باقر طالبی دارابی* 1؛ مجید جعفریان2 | ||
| 1استادیار گروه دینپژوهی دانشگاه ادیان و مذاهب فم، قم، ایران | ||
| 2دانشآموخته دکتری دینپژوهی دانشگاه ادیان و مذاهب قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| بیش از 30 سال است که حضور در اجلاسها و سمپوزیومهای گفتوگوهای بین ادیان در دستور کار برخی از سازمانها و نهادهای دینی و اجتماعی ایران قرار گرفته است. کنشگران فعالیتکننده، ازنظر دانش و تجربه و نیز رویکردهای متفاوتی که برگزیدند، منبع مهمی برای تحلیل به شمار میروند. این پژوهش میکوشد به فهم دانش و تجربۀ کنشگران و تفسیر انتقادی آنها به گفتوگوی بین ادیان بپردازد و با ساخت و نظاممندسازی مضامین فراگیر مرتبط با آن، تحلیلی روشمند از آن ارائه دهد. از این نظر، این پژوهش با رویکردی توصیفیتحلیلی و با روش کیفی انجام شده است. بدینمنظور، در کنار یافتههای نظری سعی شد با استفاده از تکنیک مصاحبۀ نیمساختیافته، دادههای تجربی گردآوری شود. روش نمونهگیری، هدفمند و معیار اشباع نظری مصاحبه با 15 نفر از فعالان این حوزه است. در تحلیل مضامین، مشخص شد نگاه انتقادیون به گفتوگو و دیگری، بروندینی است. گفتوگو را بهمثابۀ امری اخلاقی و نه صرفاً دینی در نظر گرفتهاند. بین معنای الهیاتی و معنای عمومی از گفتوگو تفاوت قائلاند. نگاه قدرت و حاکمیتی به گفتوگو و دولتیشدن این سنخ از گفتوگوها نقد کردهاند و الهیاتگرایی را مانع جدی برای آن میدانند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دیگری دینی؛ گفتوگوی بین ادیان؛ فهم انتقادی؛ تحلیل مضمون؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
منابع 1- اخوان، مهدی، (1391)، «واقعگرایی انتقادی و ناواقعگرایی ارجاعی»، ماهنامه زمانه، شماره 25 و 26، صص 40 تا 43. 2- پولادی، کمال، (1383)، «عصر اطلاعات و پیدایش جامعۀ شبکهای»، کتاب ماه علوم اجتماعی، شماره 69 و 70، صص 38 تا 47. 3- ذوالفقارزاده، محمد مهدی و هاجری، مهدی، (1395)، «شناسایی ابعاد و مؤلفههای مؤثر بر توسعۀ دیپلماسی علم و فنآوری کشور»، فصلنامۀ سیاستنامه علم و فنآوری، شماره 2، صص 101 تا 116. 4- سویدلر، لئونارد، (1382)، «عصر گفتوگوی جهانی»، ترجمۀ هوشنگ رهنما، مجلۀ اخبار ادیان، شماره 6، صص 56 تا 59. 5- سویدلر، لئونارد، (1384)، «اسلام و گفتوگوی سه جانبه ادیان ابراهیمی»، ترجمۀ حسن نورایی بیدخت، مجلۀ اخبار ادیان، شماره 13، صص 90 تا 95. 6- شارپ، اریک، (1384)، «گفتوگوی ادیان»، ترجمۀ غلامرضا اکرمی، مجلۀ اخبار ادیان، شماره 17، صص 33 تا 37. 7- عباسی، شهابالدین، (1385)، «شناخت: صلح در سایه گفتوگو: مروری بر آراء هانس کونگ، متأله معاصر آلمانی»، مجلۀ اخبار ادیان، شماره 19، صص 34 تا 35. 8- غضنفری، علی و پورخلیلی، ریحانه(1369)، «نقد و بررسی دروندینی غضنفری، علی؛ پورخلیلی، ریحانه، «مدعای رؤیاییبودن قرآن کریم»، فصلنامة مطالعات قرآنی، شماره 29، صص 93 تا 116. 9- مقری، احمد و دیگران، (1394)، «گفتوگوی ادیان و مسئلۀ «دیگری دینی» در الهیات ناظر به ادیان»، مجلۀ پژوهشهای ادیانی، شماره 13، صص 89 تا 104. 10- نواب، ابوالحسن، (1392)، «نقد و بررسی ادلۀ نقلی طهارت و نجاست اهل کتاب»، مجلۀ پژوهشهای فقهی، دوره 9، شماره 4، صص 41 تا 67. 11- Abu-Nimer, M. (2001). Conflict resolution, culture, and religion: Toward a training model of interreligious peacebuilding. Journal of Peace Research, 38(6), 685-704.
12- Hick, J. (1974). Truth and dialogue: the relationship between world religions.
Küng, H., & Moltmann, J. (Eds.). (1986). Christianity among world religions. T. & T. Clark..
13- Mojzes, P., & Swidler, L. J. (Eds.). (1990). Christian mission and interreligious dialogue. Edwin Mellen Press.
14- Panikkar, Raimon. (1999). The_Intrareligious_Dialogue (BookFi.org), published by Paulist press, Mahwah, New Jersey.
15- Sampson, Cynthia. (1997). Religion and Peace Building in Peacenaking in International Conflict: Methods and Techniques. Eds. W.Zartman and L. Rasmussen. Washington, DC: United States Institute of Peace press. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 929 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 886 |
||