| تعداد نشریات | 44 |
| تعداد شمارهها | 1,877 |
| تعداد مقالات | 15,278 |
| تعداد مشاهده مقاله | 43,730,753 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 17,563,102 |
بررسی ترمیمهای گفتاری در زبان فارسی | ||
| نشریه پژوهش های زبان شناسی | ||
| مقاله 7، دوره 3، شماره 4، مرداد 1390، صفحه 101-114 اصل مقاله (382.71 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| رضا مقدمکیا* 1؛ پانتهآ حیدرپور2 | ||
| 1استادیار دانشکده زبانها و ادبیات خارجی دانشگاه تهران | ||
| 2کارشناس ارشد زبانشناسی همگانی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| ترمیم، یکی از پدیدههای رایج در مکالمات روزمره همه زبانها و از جمله زبان فارسی است. ترمیم جایگزینی است برای گفتار تولید شده قبلی که گوینده یا فرد دیگری در گفتگو بیان میکند. مطالعه ترمیم، بخشی از حوزه مکالمه کاوی است که گفتگوهای روزمره را در قالب دادههای صوتی و تصویری مطالعه میکند. پژوهش حاضر به دنبال مشخص کردن انواع ترمیمها و جایگاه آنها در توالی نوبتها در گفتگوهای تلویزیونی زبان فارسی و نیز تعیین بسامد وقوع هر یک از انواع ترمیمها وآغازگرهای واژگانی و غیرواژگانی همراه آنها است. یافتههای تحقیق نشان داد که به طور کلی، نوبتها و جایگاههای انواع ترمیم در مصاحبههای تلویزیونی زبان فارسی با آنچه شگلاف و همکاران (1977) در مورد زبان انگلیسی آمریکایی بیان کرده اند یکسان است. در همین راستا بررسی دادههای تحقیق نشان داد که استفاده از خودترمیمیِ خودآغازی نسبت به سایر انواع ترمیم و کاربرد آغازگرهای غیر واژگانی نسبت به آغازگرهای واژگانی ارجحیت دارد. سرانجام در خصوص نقش تعاملی ترمیم مشخص گردید که پایبندی به استفاده از واژگان فارسی، آگاه کردن بینندگان و روشن کردن مطلب برای آنها، کوتاه کردن بحث به دلیل کمبود وقت و توجه به حساسیتها و باورهای بینندگان از جمله عوامل برون زبانی است که در مصاحبههای تلویزیونی بر نوع آغاز و اجرای ترمیم تأثیر میگذارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ترمیم؛ مکالمه کاوی؛ انواع ترمیم؛ آغازگر غیر واژگانی؛ آغازگر واژگانی | ||
| مراجع | ||
|
کتابنامه محرابی، ابوالقاسم (1388) ساختارنحوی خوداصلاحی در محاوره زبان فارسی. رساله دکتری، دانشگاه علامه طباطبائی: دانشکده ادبیات و زبان های خارجی. Besinder, N. (1989) “Information withholding as a manipulative and collusive strategy in Nukulaelae gossip” Language in Society, 18: 315-341. Drew, P. (1981) “Adults« corrections of children«s mistakes”, In J.M. Atkinson & J. Heritage (eds.), Adult-childConversation, 152-164.Cambridge: Cambridge University Press. Drew, P. (1997). “Open class repair initiators in response to sequential source of troubles in conversation” Journal of pragmatics, 28: 133-148. Egbert, M. (2004) “Other-initiated repair and membership categorization – some conversational events that trigger linguistic and regional membership categorization” Journal of Pragmatics. 36: 1467-1498. Fromkin, V. A. (1968) “Speculations on performance models”, Journal of Linguistics, 4:47-68. Fromkin, V. A. (1973)“The non-anomalous nature of the anomalous utterances”in Fromkin,V.A.(ed.) Speech Errors as Linguistic Evidence. The Hague: Mouton. Fromkin, V. A. (1980) Errors in Linguistic Performance: Slips of the Tongue,Ear, Pen, and Hand. New York: Academic Press. Garfinkel, H. (1967) Studies in Ethnomethodology. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall. Goodwin, C. (1987) “Forgetfulness as an interactive resource” Social Psychology Quarterly, 50: 2, 115-130. Green, E. (1969) “Phonological and Grammatical aspects of jargon in an aphasic patient: a case study”, Language and Speech, 12: 80-103. Hockett, C. F. (1967) “Where the tongue slips, there slip I”, in: To Honor Roman Jakobson, 910-936. The Hague, Netherlands: Mouton. Jasperson, R. (1998) Repair after Cut-off. Unpublished PhD Dissertation. University of Colorado. Boulder. Jefferson, G. (1974) “Error Correction as an Interactional Resource” Language inSociety, 3: 2, 181- 199. Jefferson, G. (2004) “Glossary of transcript symbols with an introduction”. In: G. H. Lerner (ed.) Conversation Analysis: studies from the first generation. 13-23. Philadelphia, John Benjamins. McHoul, A. W. (1990) “the organization of repair in classroom talk” Language in Society, 19: 3, 349-377. Moerman, M. (1977) “The preference for self-correction in a Tai conversational corpus” Language. 53: 4, 872-882. Sacks, H. Schegloff, E. A. Jefferson, G. (1974) “A simplest systematics for the organization of turn-taking for conversation” Language, 50: 4, 696-735. Schegloff, E. A. (1987) “Recycled turn beginnings: A precise repair mechanism in conversation's turn-taking organization”In Button, G. and Lee, J. R. E. (eds.) Talk and Social Organization.70-85, Clevedon:Multilingual Matters. Schegloff, E. A. (1992) “Repair after next turn: The last structurally provided defense of intersubjectivity in conversation” American Journal of Sociology,97: 5, 1295-1345. Schegloff, E. A. (1997) “Third turn repair” In Guy, G. R. Feagin, C. Schiffrin, D. and Baugh, J. (Eds.) Towards a Social Science of Language: Papers in honor of William Labov, Social Interactionand Discourse Structures. 31-40, Amsterdam : John Benjamins Publishing Company. Schegloff, E. A. (2000) “Overlapping talk and the organization of turn-taking for conversation” Language in society, 29: 1,1-63. Schegloff, E. A. (2007) Sequence Organization in Interaction: A Primer in conversationAnalysis. Vol. 1. Cambridge: Cambridge University Press. Schegloff. E.A. and Sacks. H. (1973) “Opening up closings” Semiotica, 8: 4, 289- 327. Schegloff, E. A. Jefferson, G. & Sacks, H. (1977) “The preference for self-repair in the organization of repair in conversation” Language 53: 2, 361-382. Schiffrin, D. (2006) In Other Words: variation in reference and narrative. Cambridge: Cambridge University press. Wei, Z. (1998) Repair in Chinese Conversation. Unpublished Ph. D Dissertation. University of Hong Kong. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,006 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 570 |
||